Close


Banjsko – rekreativni kompleks – Slatina

Godina projektovanja
2022
Lokacija
Banja Luka

Banjsko – rekreativni kompleks – Slatina

 

Slatina 15 km od Banjaluke i 12 od Laktaša svojim položajem, nadmorskom visinom od 205 m i izvorištima termalne vode, predstavlja izvrsnu zonu za jedinstven doživljaj banjskog turizma i izgradnju kompleksa koji će kvalitetnoj lokaciji dati dodatnu vrijednost, kako u funkcionalnom, tako u estetskom i ekonomskom smislu. Kompleks banje se nalazi u centru naselja Slatina, oslonjen na glavnu saobraćajnicu sa koje se direktno ulazi u kompleks. Za vrijeme Austrougarske vladavine su otkriveni izvori, a ubrzo 1898. godine, otvoreno je kupalište Ilidža kada su izgrađeni prvi bistri i blatni bazeni sa termalnom vodom.

Poslije prvog svjetskog rata obnovljeni su stari i napravljen novi bazen, te napravljen novi hotel. U sezoni 1920/21. godina bilo je 43000 kupanja i tada je vladalo veliko interesovanje za banju u stranim trgovačkim krugovima koji su imali ideju da je osavremene i povežu sa Banjalukom izgradnjom električne željeznice. Država je odbila takve ponude i banja Slatina je 1928. godine postala vlasništvo Oblasne samouprave Vrbaske banovine. Zahvaljujući prvom banu Svetislavu Tisi Milosavljeviću banja je temeljito renovirana, podignuta su četiri paviljona sa 90 kreveta, izgrađen vodovod i rasvjeta, park i sunčalište. Uređena su četiri bazena, tri sa bistrom vodom i jedan sa blatom. 1935.godine banja je imala 250 kreveta, što je činilo drugom banjom u banovini (poslije Vrućice u Tesliću). 1936.godine je napravljen centralni objekat banje sa kupolom koja i danas dominira prostorom, a ta izgradnja je doprinijela da je u banji 1938.godine bilo 60000 kupanja, što je tri četvrtine u odnosu na sve banje banovine. Poslije II svjetskog rata banja je radila, ali bez značajnijih ulaganja i broj kreveta je bio oko 50.

Od osamdesetih godina XX vijeka banja je dio službe za rehabilitaciju i liječenje reumatskih oboljenja, a od devedesetih godina raspolaže sa 70 kreveta i ostvaruje 16000 kupanja u bazenima. Nakon njene devastacije u periodu rata 1992-95. godine, od 2003.godine počinju značajna ulaganja Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju Dr. M. Zotović na obnovi banje, tako da 2011.godine raspolaže sa 300 kreveta u rekonstruisana dva paviljona, dva hotelska objekta i izgrađenom novom hotelu. Danas se Banja Slatina nalazi u sastavu Odjeljenja za liječenje i rehabilitaciju pacijenata sa reumatološkim oboljenjima, posttraumatskim i postoperativnim stanjima banjalučkog Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju i poslije završetka novog objekta u januaru 2018. godine raspolaže sa 538 kreveta. Sa završetkom ortopedije i hirurških sala imat će još 54 nove smještajne jedinice.

Analiza lokacije nametnula je građevinske strukture koje se uklapaju u padine, formirajući posebne zone (ušuškana dvorišta), park koji teče iz jednog u drugi dio povezujući na integralan i sveobuhvatan način ćeline i ambijente u prostoru. Otvorene, čiste geometrijske forme sa vizurama na okolni prostor imitiraju susjedna brda i privlače ih oku posmatrača, bilo da je objekat hotelskog sadržaja ili pak namijenjen rehabilitaciji. Objekti svojim odnosom definišu susjedstvo kao bitan elemenat ugodnog boravka, formirajući ,,dvorište,,, park koji je prostor za ugodno druženje, relaksaciju, šetnju, igru djece. Volumetrija objekata, kroz visinski položaj, insolaciju i vizure na okolna brda, omogućava da se iz svakog prostora pružaju nezaboravni pogledi i potpuno uživanje u kontaktu sa prirodom. Objekti su postavljeni tako da prate padinu, dok istovremeno svojim volumenom i međusobnim odstojanjima dozvoljavaju da park ima najrazličitije vizure.

Jedanaest struktura različitih namjena, koji svojom arhitekturom proizilaze iz morfologije padine, sa parkom kao integrativnim dijelom, čine ovaj projektovani prostor jedinstvenom ćelinom. Karakteristika ovog arhitektonskog projekta je multifunkcionalnost, kroz ostvarivanje mnoštva sadržaja za veliki broj različitih korisnika, udovoljavajući njihovim željama i potrebama, istovremeno ne odstupajući od integralnosti prostora utemeljenoj u očuvanju osnovnog identiteta prostora koji se anticipira kao prostor banje i lječilišta na termalim izvorima. Objekti su, u skladu s tim, postavljeni da jasno dijele funkcionalne ćeline: hotelski dio sa bazenom, terapijski park, kongresni centar i klinike za rehabilitaciju (neurološka, traumatološka i kardiološka). Nastajanjem ovakvog kompleksa u funkcionalnom i oblikovnom smislu nastojalo se ostvariti jedinstvo izgrađenog i okruženja, maksimalno uvažavajući prirodne datosti terena, prvenstveno raspored izvorišta i uslove eksploatacije termalne vode. Kompleks banje se oslanja na magistralni put Banjaluka-Slatina sa kojeg se, u centralnoj zoni naselja, ostvaruje pristup u kompleks sa tri punkta.

Urbanistička kompozicija je determinisana položajem starog bunara i novih, 2018. god otvorenih izvorišta, kao i stare banje. U zoni izvorišta određena je postavka tehničkog bloka, kojim bi se upravljalo složenim infrastrukturnim sistemom kompleksa. Ideja je bila da to ne bude samo tehnički objekat nego višenamjenski parkovski paviljon. U neposrednoj blizini tehničkog objekta je prijemni objekat sa kongresnim centrom, multifunkcionalni prostor, postavljen u centralnoj zoni kompleksa. Lako je dostupan, podjednako udaljen od svih ostalih objekata i prepoznatljiv svima koji dolaze kao centralna tačka dolaska. Okolo se, rubnim dijelovima parcele nižu ostali sadržaji, da bi do njih stizala vozila sa vanjskih obodnih saobraćajnica, a cijeli prostor parka sa 65000m2 koji povezuje i prožima sve sadržaje, ostaje slobodan za pješačku zonu i mala električna vozila.